به گزارش آوای شرجی نیوز / خبرنگار: صدیقه دهقانی ـ امروز ظهر، در محدوده کنار مجتمع سازمانی آب منطقهای، صحنهای رقم خورد که نمیتوان به سادگی از کنار آن گذشت.
بر اساس مشاهدات عینی و مستندات موجود، جوانی که به نظر میرسید تحت تأثیر مواد روانگردان قرار دارد، با در دست داشتن سنگ، اقدام به شکستن شیشه یک خودرو کرد. صاحب خودرو که برای انجام امور اداری به دفتر خدمات قضایی مراجعه کرده بود، هنگام خروج با این صحنه مواجه شد و برای جلوگیری از وارد شدن خسارت بیشتر، بلافاصله سوار خودرو شد و آن را از محل دور کرد.
اما ماجرا به همینجا ختم نشد.
پس از جابهجایی خودرو، این فرد در حالی که روی زمین نشسته بود، با سنگ به خودروهای دیگری که در محل قرار داشتند ضربه میزد و همین رفتار، نگرانی و احساس ناامنی را در میان شهروندان حاضر در محل افزایش داده بود.
شهروندان چندین بار موضوع را از طریق سامانه ۱۳۷ شهرداری پیگیری کردند. در ادامه نیز با پلیس ۱۱۰ تماس گرفته شد و مأموران با تأخیر در محل حاضر شدند.
نکته قابل تأمل اما پس از حضور نیروها مطرح شد؛ جایی که برای انتقال این فرد و جلوگیری از ادامه رفتارهای خطرناک، اعلام شد خودرو برای انتقال وی در اختیار نیست و در نهایت، اقدام مؤثری برای انتقال فرد از محل صورت نگرفت و او نیز محل را ترک کرد.
اینجا یک سؤال جدی مطرح است؛ اگر فردی در شرایطی قرار دارد که احتمال آسیب زدن به خود، دیگران یا اموال عمومی و خصوصی وجود دارد، شهروندان دقیقاً باید منتظر چه اتفاقی باشند تا مداخله مؤثر انجام شود؟
مسئله فقط شکستن شیشه یک خودرو نیست. مسئله، احساس ناامنی شهروندی است که ممکن است امروز خودرویش آسیب ببیند و فردا شهروند دیگری با حادثهای جدیتر روبهرو شود.
افزایش مصرف مواد مخدر صنعتی و بهویژه موادی که میتواند رفتارهای پرخطر و غیرقابل پیشبینی ایجاد کند، یک مسئله اجتماعی جدی است؛ اما در کنار اقدامات پیشگیرانه و درمانی، مدیریت لحظه بحران نیز اهمیت زیادی دارد.
نمیتوان از شهروندی که با چنین صحنهای روبهرو شده انتظار داشت خودش با فردی که رفتار خطرناک دارد درگیر شود یا برای جلوگیری از خسارت، جان خود را به خطر بیندازد.
انتظار میرود دستگاههای مسئول در حوزه آسیبهای اجتماعی، شهرداری، پلیس و سایر مجموعههای مرتبط، سازوکاری روشن و عملیاتی برای چنین شرایطی داشته باشند؛ سازوکاری که در آن، وقتی شهروندان یک مورد پرخطر را گزارش میکنند، موضوع از این واحد به آن واحد پاس داده نشود و نبود یک خودرو یا امکانات اولیه، به پایان ماجرا تبدیل نشود.
یک تماس شهروند باید آغاز یک زنجیره اقدام باشد، نه آغاز یک زنجیره پاسکاری مسئولیتها.
این گزارش قصد متهم کردن یک فرد گرفتار آسیب اجتماعی را ندارد. اعتیاد پیش از آنکه یک مسئله فردی باشد، امروز به یکی از آسیبهای جدی جامعه تبدیل شده و فرد گرفتار آن نیز نیازمند درمان و حمایت است. اما حمایت از فرد آسیبدیده نباید به قیمت نادیده گرفتن امنیت دیگر شهروندان تمام شود.
حادثه امروز، اگرچه با خسارت محدود به یک خودرو و ایجاد مزاحمت برای چند خودرو همراه شد، اما میتوانست ابعاد بسیار جدیتری پیدا کند.
از مسئولان مربوط انتظار میرود به جای آنکه پس از وقوع حادثه درباره چرایی آن صحبت کنند، برای لحظهای که حادثه در حال وقوع است، چارهای عملی داشته باشند.
شهروندان حق دارند بدانند وقتی با یک موقعیت خطرناک در محله و شهر خود مواجه میشوند، چه نهادی مسئول ورود فوری است و چه کسی باید برای جلوگیری از خسارت بیشتر اقدام کند.
امروز شیشه یک خودرو شکست؛ اما پرسش مهمتر این است که برای جلوگیری از شکستن آرامش و امنیت شهروندان، چه زمانی قرار است اقدام جدیتری انجام شود؟
پایان /
